|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
مجموع قطعات این کنسرت بر اساس ساختار موسیقی ایرانی طراحی شده است و نقش سازهای ضربی و ریتمیک پررنگ تر است در نتیجه سازهای هارمونیک و ملودیک در سایه سازهای ضربی قرار دارند .
مراكز فروش
بليت : ققنوس ، دارينوش ، سياه و سفيد ، گيشه اريكه ايرانيان
دوسانس ( 19 الي 21 )
( 21 الي 23 )
09121972752 اعضاي گروه ، نوآوري و سازهاي جديد در اين كنسرت : همايون نصيري در گفتگو با فلامنكو نيوز گفت : در اين كنسرت صداي ظبط شده حامد بهداد با آواز هاي محلي خراساني همراهي كننده گروه داركوب مي باشد . قابل ذكر است در كنسرت قبلي گروه داركوب در هفته موسيقي معاصر صداي ظبط شده اين خواننده در سالن و در هنگام اجراي قطعات پخش گرديد بهرام آقاخان نوازنده صاحب نام فلامنكو در ايران كه سابقه همكاري با گروه داركوب را در هفته موسيقي معاصر در كارنامه هنري خود دارد ، اين بار نيز در اين كنسرت به عنوان نوازنده مهمان اين گروه را همراهي خواهد كرد . از ديگر نكات قابل توجه حضور حسن نجف ( تنها خواننده فلامنكو ايران ) در كنار اين گروه مي باشد . او نيز همانند بهرام آقاخان به عنوان هنرمند مهمان ، گروه داركوب را با آواهاي محلي اسپانيايي همراهي خواهد كرد . از ديگر فعاليت هاي مشترك اين نوازندگان مي توان به آلبوم پرشياناس اثر بهرام آقاخان اشاره داشت
لازم به ذکر است بابک بروجردی نوازنده (پیانو و پرکاشن) ،دارا دارایی (گیتارباس)، امیرحاجی لی (ترومپت)،وحید روحانی (پرکاشن) ،شروین مهاجر (کمانچه) ،پیام رونق (دی جی ریدو) از ديگر اعضاي گروه موسیقی دارکوب مي باشند
سازهاي جديد در كنسرت گروه داركوب
از تحولات جديد در سازبندي اين گروه مي توان به حضور كمانچه و دي جي ريدو اشاره داشت . قابل ذكر است نام دي جي ريدو در بسياري از رسانه ها ( بي جي ريدو ) و به عنوان ( ساز بادي آفريقايي ) ذكر شده است . متاسفانه در سالهاي اخير ، رسانه ها با بي دقتي و كم توجهي ، به جاي تهيه اخبار اختصاصي به كپي كردن از يكديگر مي پردازند ، در اين شرايط اشتباه در اطلاعات رسانه مبداء ، باعث پخش شدن يك اشتباه به شكل گسترده در اينترنت مي شود . در اينجا لازم دانستيم براي تقويت اطلاعات عمومي مخاطبين و اصحاب رسانه ها چند سطري به توضيح در رابطه با ( دي جي ريدو ) كهن ترين ساز بادي جهان كه براي اولين بار در ايران نواخته مي شود بپردازيم :
»»
آشنايي با دي (يا ديد ) جي ريدو : ( Didgeridoo ،
Didgeridu ) ( ساز بادي و محلي استراليا ) ديدجي ريدو سازي بادي متعلق به بوميان شمال استرالياست .آلتي شبيه به ترومپت چوبي يا فلوت . ديدجي ريدو معمولا به شکل لوله اي يا مخروطي است و بين 1 تا 3 متر ( 2/3 تا 8/9 فوت) طول دارد ، در حاليکه درازترين سازها چيزي حدود 2/1 متر طول دارند. بطور کلي، اين ساز درازترين آلت موسيقي و داراي پايين ترين دامنه صدا مي باشد.
منبع معتبري براي توضيح سن واقعي ديدجي ريدو در دست نيست اما به هر حال ادعا مي شود که اين ساز قديمي ترين ساز بادي جهان است. مطالعات باستان شناسي بر سنگها در شمال استراليا و بر پايه مطالعه بر نقاشي ديوار غارها ، مردم بومي اهل منطقه کاکادو در سرزمين هاي شمالي حدود 1500 سال پيش ديدجي ريدو مي نواختند. يک نقاشي واضح بر سنگ در گينگا واردليرمنگ متعلق به دوران آب شيرين ( 1500 سال پيش) دو مرد را در حال نواختن ديدجريدو به تصوير کشيده است. اين نام ممکن است از لغت ايرلندي دودايره يا دويي دايره و در معاني مختلف شيپور زن، اهل دود، سيگاري، آدم گردن دراز، غماز، سخن چين، آواز خوان، يا دوب به معناي سياه ( يا دوث به معناي بومي) مي باشد. به هر حال اين نظريه به طور کامل مورد قبول نيست. بررسي نام ساز : اين واژه براي اولين يار در سال 1919 در ديکشنري ملي استراليا، در سال 1924 در بولتين و در هربرت بيسدو در سال 1926 به ثبت رسيده است. اسامي زيادي براي اين ساز در ميان بوميان شمال استراليا رايج است، ييرداکي يکي از بهترين اسامي شناخته شده در جامعه غربي است. "ييرداکي" گاهي اوقات با ارجاع به نوع خاصي از آلت موسيقي ساخته و استفاده شده توسط مردم يولنگويي اهل شمال شرقي آرنهلم لند "ييداکي" نيز تلفظ مي شود . در آرنهلم لند غربي ، از واژه مگو استفاده مي شده که واژه محلي آن مي باشد. بسياري معتقدند که اين موضوعي تشريفاتي براي حفظ اسامي قبيله اي براي سازهاي قبيله ايست. به هر حال کسبه و تجار سريعاً از فرصت استفاده کردند و از اين اسم خاص براي تجهيزات در خواستي توريستها استفاده نمودند. ساختن و نواختن آن : ديدجريدوهاي اصلي و خوب در جوامع بومي سنتي شمال استراليا وجود دارد و معمولاً از چوبهاي سخت ساخته مي شوند، مخصوصاً از انواع اوکاليپتوس که مخصوص آب و هواي منطقه خاصي مي باشد. گاهي اوقات بامبوهاي محلي يا درخت کادي نيز براي ساخت آن استفاده مي شود.عموماً کنده درخت بهترين قسمت در ساخت آن است، به هر حال امکان استفاده از شاخه هاي نيز به جاي آن وجود دارد. سازندگان دي دجي ريدوي محلي زمان زيادي را در جستجوي درختي که توسط موريانه ها خالي شده باشد و اندازه آن نيز مناسب باشد سپري ميکنند. اگر حفره بسيار بزرگ يا کوچک باشد ممکن است در کيفيت صداي ساز تأثير بگذارد .
وقتي درخت مناسب پيدا شده و بريده شود، آن قسمت از بدنه يا شاخه را که براي ساخت ديدجريدو استفاده ميکنند جدا مي نمايند، پوست آنرا مي کنند، سر و ته آنرا صاف ميکنند و شکل دهي هاي نهايي روي ساز انجام مي شود. اين ساز را ممکن است رنگ کنند و يا آنرا به همان صورت بگذارند. ممکن است به سر و ته و دهانه آن نيز موم بمالند.به سازهاي سنتي ساخته شده توسط هنرمندان بومي در آرنهلم لند گاهي اوقات موم مخصوصي ماليده مي شود . اين موم موم زنبورهاي وحشي است و سياه رنگ ميباشد و عطري متفاوت دارد. ديدجريدو باارتعاش متناوب لبها نواخته مي شود و صدايي که توليد ميکند توسط نوعي دم زني فني بنام دم زني گردشي ايجاد مي شود. اين کار نيازمند فرو بردن هوا توسط بيني و بطور همزمان دميدن آن با دهان و با استفاده از زبان و لپهاست . با استفاده از اين تکنيک نوازنده ماهر در طول اين عمل هوا را در ريه هايش جايگزين نموده و با تمرين مي تواند نت را در زمان مطلوب بنوازد. ضبط هاي موجود از ديدجي ريدو نوازهايي وجود دارد که تا بيش از 40 دقيقه مي نوازند ( مثل مارک اتکينز، در کنسرت ديدجي ريدو 1994 که 50 دقيقه بصورت متناوي مي نواخت)، و بسياري اجراهاي ثبت نشده ديگر که بيش از يک ساعت طول کشيده اند. بر طبق نوشته انجمن انگليسي آنتوني بينز طرز کار ديدجريدو نوعي تغيير شکل صداهاست و از سخت ترين تکنيک هاي هنر شناسي که توسط هنرمندان خبره ايجاد مي شود و هيچ جاي ديگري پيدا نمي شود.
اختصاصي
flamenconews.ir
ارسال مطالب ، پيشنهاد و انتقاد flamenconews@gmail.com تماس آن لاين flamenconews_id@yahoo.com
منبع : |
